Qual è la coniugazione del verbo infurfantire? In questa pagina puoi trovare tutte le forme della coniugazione di infurfantire, sia al singolare che al plurale.
Il verbo infurfantire si coniuga in tutti i modi, indicativo, condizionale, participio gerundio e congiuntivo. Vediamoli singolarmente nella tabella che segue. Infurfantire è un verbo intransitivo, della terza coniugazione. Viene qui coniugato con l'ausiliare essere.
INDICATIVO DI INFURFANTIRE |
|---|
| PRESENTE |
|---|
| io infurfantisco |
| tu infurfantisci |
| lui/lei infurfantisce |
| noi infurfantiamo |
| voi infurfantite |
| loro infurfantiscono |
| PASSATO PROSSIMO |
|---|
| io sono infurfantito/a |
| tu sei infurfantito/a |
| lui/lei è infurfantito/a |
| noi siamo infurfantiti/e |
| voi siete infurfantiti/e |
| loro sono infurfantiti/e |
| IMPERFETTO |
|---|
| io infurfantivo |
| tu infurfantivi |
| lui/lei infurfantiva |
| noi infurfantivamo |
| voi infurfantivate |
| loro infurfantivano |
| TRAPASSATO PROSSIMO |
|---|
| io ero infurfantito/a |
| tu eri infurfantito/a |
| lui/lei era infurfantito/a |
| noi eravamo infurfantiti/e |
| voi eravate infurfantiti/e |
| loro erano infurfantiti/e |
| PASSATO REMOTO |
|---|
| io infurfantii |
| tu infurfantisti |
| lui/lei infurfantì |
| noi infurfantimmo |
| voi infurfantiste |
| loro infurfantirono |
| TRAPASSATO REMOTO |
|---|
| io fui infurfantito/a |
| tu fosti infurfantito/a |
| lui/lei fu infurfantito/a |
| noi fummo infurfantiti/e |
| voi foste infurfantiti/e |
| loro furono infurfantiti/e |
| FUTURO SEMPLICE |
|---|
| io infurfantirò |
| tu infurfantirai |
| lui/lei infurfantirà |
| noi infurfantiremo |
| voi infurfantirete |
| loro infurfantiranno |
| FUTURO ANTERIORE |
|---|
| io sarò infurfantito/a |
| tu sarai infurfantito/a |
| lui/lei sarà infurfantito/a |
| noi saremo infurfantiti/e |
| voi sarete infurfantiti/e |
| loro saranno infurfantiti/e |
CONGIUNTIVO DI INFURFANTIRE |
|---|
| PRESENTE |
|---|
| che io infurfantisca |
| che tu infurfantisca |
| che lui/lei infurfantisca |
| che noi infurfantiamo |
| che voi infurfantiate |
| che loro infurfantiscano |
| PASSATO |
|---|
| che io sia infurfantito/a |
| che tu sia infurfantito/a |
| che lui/lei sia infurfantito/a |
| che noi siamo infurfantiti/e |
| che voi siate infurfantiti/e |
| che loro siano infurfantiti/e |
| IMPERFETTO |
|---|
| che io infurfantissi |
| che tu infurfantissi |
| che lui/lei infurfantisse |
| che noi infurfantissimo |
| che voi infurfantiste |
| che loro infurfantissero |
| TRAPASSATO |
|---|
| che io fossi infurfantito/a |
| che tu fossi infurfantito/a |
| che lui/lei fosse infurfantito/a |
| che noi fossimo infurfantiti/e |
| che voi foste infurfantiti/e |
| che loro fossero infurfantiti/e |
CONDIZIONALE DI INFURFANTIRE |
|---|
| PRESENTE |
|---|
| io infurfantirei |
| tu infurfantiresti |
| lui/lei infurfantirebbe |
| noi infurfantiremmo |
| voi infurfantireste |
| loro infurfantirebbero |
| PASSATO |
|---|
| io sarei infurfantito/a |
| tu saresti infurfantito/a |
| lui/lei sarebbe infurfantito/a |
| noi saremmo infurfantiti/e |
| voi sareste infurfantiti/e |
| loro sarebbero infurfantiti/e |
IMPERATIVO DI INFURFANTIRE |
|---|
| PRESENTE |
|---|
| - |
| infurfantisci |
| infurfantisca |
| infurfantiamo |
| infurfantite |
| infurfantiscano |
INFINITO DI INFURFANTIRE |
|---|
| PRESENTE | infurfantire |
|---|---|
| PASSATO | essere infurfantito/a/i/e |
PARTICIPIO DI INFURFANTIRE |
|---|
| PRESENTE | infurfantente |
|---|---|
| PASSATO | infurfantito/a/i/e |
GERUNDIO DI INFURFANTIRE |
|---|
| PRESENTE | infurfantendo |
|---|---|
| PASSATO | essendo infurfantito/a/i/e |